براى محصن مىشود . برخى ديگر گفته‌اند : اين كار موجب حكم قتل براى بكر و محصن است . اما ابو حنيفه گفته : اين كار موجب هيچ حدى براى هيچ يك از اين دو طايفه نيست . اين در حالى است كه از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله روايت شده كه فرمود : « چهارپا و نيز كسى را كه به آن درآميخته است بكشيد » « 1 » . اگر مردى بكر با زنى محصن يا برعكس آن ، مردى محصن با زنى بكر زنا كند آن را كه بكر است تازيانه زنند و آن را كه محصن است سنگسار كنند . اگر كسىكه بر او حد اجرا شده است ديگر بار زنا كند ، مجددا حد بر او جارى مىشود و چنانچه چندبار پيش از اجراى حد ، زنا كرده باشد براى همهء آنها تنها يك حد بر او جارى مىگردد . زنا به يكى از دو طريق اثبات مىشود : يا به اقرار و يا به بينه . اما دربارهء اقرار ، چون فردى بالغ و عاقل يك بار داوطلبانه به زنا اقرار كند بر او حد جارى شود . ابو حنيفه گفته است : اين اقرار را تنها زمانى معتبر مىدانم كه چهار بار صورت پذيرد . چنانچه كسى به موجب اقرار به حد محكوم شود و پيش از اجراى حد از اين اقرار برگردد حد از او ساقط مىگردد . اما ، ابو حنيفه گفته است : به واسطهء برگشت شخص از اقرار ، حد ساقط نمىشود . اما بينه آن است كه چهار مرد عادل - و نه هيچ زنى - به انجام زنا توسط شخص گواهى دهند و بگويند كه ديده‌اند مرد آلت خويش را در شرمگاه زن فرو برده است ، آن‌سان كه ميل سرمه در سرمه‌دان فرو برند . بنابراين ، اگر اين كار را بر همين وضع نديده باشند اظهار آنان شهادت شمرده نخواهد شد . ولى اگر اين شهادت را چنان‌كه بايد تحمل و ادا كنند ، خواه اين كار را باهم انجام دهند و خواه جداى از همديگر ، گواهى آنان پذيرفته است . اما ابو حنيفه و مالك گفته‌اند : اگر گواهان در اداى شهادت جداى از همديگر گواهى كنند گواهيشان را نمىپذيرم و آنان را قذف‌كننده مىدانم .

--> ( 1 ) . « اقتلوا البهيمة و من اتاها » . اين متن را بنگريد در : قرطبى ، الجامع لاحكام القرآن ، ج 7 ، ص 244 . متن را همچنين با تفاوتى در عبارت بنگريد در : حاكم ، المستدرك على الصحيحين ، ج 4 ، ص 395 ، ش 8049 ، ص 396 ، ش 8050 ؛ ترمذى ، سنن الترمذى ، ج 4 ، ص 56 ، ش 1455 ؛ دارقطنى ، سنن الدارقطنى ، ج 3 ، ص 126 ، ش 142 ؛ ابو داوود ، سنن ابى داوود ، ج 4 ، ص 159 ، ش 4464 ؛ نسائى ، السنن الكبرى ، ج 4 ، ص 322 ، ش 7340 ؛ بيهقى ، سنن البيهقى الكبرى ، ج 8 ، ص 232 ؛ ابن ماجه ، سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 856 ، ش 2564 ؛ كنانى ، مصباح الزجاجه ، ج 3 ، ص 107 ؛ صنعانى ، مصنف عبد الرزاق ، ج 7 ، ص 366 ، ش 13496 و پس از آن ؛ ابن حنبل ، مسند احمد ، ج 1 ، ص 269 ، ش 2420 - م .